​RASPAD ENERGETIKE U SRPSKOJ „Pokretanje Ugljevika je jeftina propaganda – oprema ne postoji, Gacko pred slomom!“

Najave Vlade Republike Srpske o brzom i stabilnom pokretanju i radu RiTE „Ugljevik“ nemaju utemeljenje u realnosti i predstavljaju obmanu javnosti i uvredu za struku, tvrdi za naš portal dobro obaviješten izvor iz energetske struke u Republici Srpskoj.

​Prema riječima našeg sagovornika, premijer Savo Minić i resorni ministri dužni su odgovoriti javnosti na ključna tehnološka i logistička pitanja koja razotkrivaju razmjere krize u elektroenergetskom sektoru.

​„Za normalan i stabilan rad termoelektrane u Ugljeviku dnevno je potrebno najmanje 7.000 tona uglja. U Srpskoj trenutno ne postoji rudnik tog kapaciteta koji u ovom momentu može dati toliku proizvodnju. Ni RiTE 'Gacko' nema dovoljno uglja ni za sopstvene potrebe, a kamoli za ispomoć“, navodi naš izvor.

​On ističe da su priče o eventualnom uvozu uglja ekonomski i logistički neizvodljive.

​„Da bi se obezbjedilo 7.000 tona uglja spolja, bilo bi potrebno da svakog dana najmanje 300 kamiona nosivosti 20 tona dovozi ugalj u Ugljevik. Osim toga, za stabilnu proizvodnju neophodno je formirati minimalne zalihe, za šta je potrebno najmanje dva mjeseca kontinuirane eksploatacije“, objašnjava sagovornik.

​Uglja ima u zemlji, ali nema opreme na kopu

​Kada je riječ o stanju na samom ležištu, izvor navodi da postojeći blok termoelektrane uz redovno održavanje može raditi još oko deset godina, odnosno oko 65.000 sati, te da uglja na terenu ima dovoljno, ali da je eksploatacija onemogućena.

​„Rezerve na ležištu 'Istok 1' i 'Bogutovo Selo' definitivno su iscrpljene tokom 2025. godine, zbog čega je dnevna proizvodnja pala na svega 2.000 do 3.000 tona. Međutim, na ležištima 'Ugljevik-Istok 2', 'Delići', 'Peljave-Tubut' i 'Baljak' postoje potvrđene i ovjerene rezerve od preko 100 miliona tona uglja. Problem dakle nije u nedostatku rude, već u katastrofalnom upravljanju, mešetarenju sa kompanijom 'Comsar' i višedecenijskoj lošoj politici Vlade RS i Uprave ERS-a koja je sistem dovela do kolapsa“, ističe naš sagovornik.

​Dodatni problem predstavlja i potpuni slom rudarske mehanizacije. Zbog specifičnih diskontinuiranih kosih naslaga u Ugljeviku, eksploatacija zahtijeva tešku opremu – bagere zapremine kašike 13 tona i dampere od 120 tona.

​„Kada je elektrana počela sa radom 1984. godine, na kopu je radilo 15 takvih bagera i 60 dampera. Danas je RiTE 'Ugljevik' praktično ostala bez funkcionalnih bagera. Jedan bager jeste kupljen od kineskih dobavljača, ali još uvijek nije isporučen na eksploataciono polje, dok je preostali mali broj dampera u izuzetno lošem stanju“, otkriva naš izvor.

​Isplata Slovencima nije izgovor, Gacko na „vještačkim plućima“

​Komentarišući obaveze prema arbitražnoj presudi po kojoj je Ugljevik dužan isporučivati trećinu proizvedene struje Slovencima po proizvodnoj cijeni, izvor naglašava da to ne utiče direktno na poslovanje same elektrane, već samo umanjuje ukupnu dobit Elektroprivrede RS.

​Sa druge strane, situacija u RiTE „Gacko“ opisuje se kao alarmantna.

​„Gacko je doslovno na vještačkim plućima i odbrojava posljednje dane pred tehnološki kolaps. Od 2007. godine izgradnja zamjenskog bloka dogovarana je tri puta – sa češkim ČEZ-om, kineskim CMEK-om i češkim E-Investom – i sva tri puta projekat je direktno sabotiralo rukovodstvo ERS-a uz podršku vrha vlasti u Srpskoj“, zaključuje naš izvor.

(BN)